Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Η πολιτική της λιτότητας και τα μυστικά της"


Γράφουν οι Νούλα Χρυσοχοϊδου και  Κατερίνα Παπαφωτίκα

Γενικά, τον τελευταίο καιρό ακούμε πολλές φορές να γίνεται συζήτηση για τα μέτρα λιτότητας, την οικονομική πολιτική της στενότητας και αν πρέπει η Ευρώπη να ακολουθήσει το μοντέλο των ΗΠΑ και να αυξήσει την προσφορά χρήματος. Πολλοί επίσης κατηγορούν την Γερμανία για στενή δημοσιονομική πολιτική, πράγμα που σίγουρα οδηγεί σε ανεργία πολύ κόσμο, σε μείωση κατανάλωσης, σε μείωση εισοδημάτος, συνεπώς σε μείωση της ζήτησης κλπ.
Είναι σίγουρο ότι αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ακολουθούσε αυστηρή πολιτική λιτότητα τότε η Ευρώπη δεν θα είχε υποστεί τόσες μεγάλες συνέπειες από την χρηματοπιστωτική κρίση. Ωστόσο, για να καταπολεμηθούν οι αιτίες της θα πρέπει να γίνουν νέες επενδύσεις και να ερμηνευθεί το σύμφωνο σταθερότητος, φυσικά με πιο ευέλικτο τρόπο. Ας δούμε όμως τι συμβαίνει στην πράξη, όσο πιο απλά μπορούμε να το εξηγήσουμε:
Ποιός είναι όμως ο λόγος ;;;
Γιατί να μην τυπώσουμε λίγο ακόμα χρήμα να βγεί και αυτός ο χρόνος;;; (Να πάω διακοπές βρε παιδί μου!!!!)
Ναί, ο λόγος είναι ο κακός πληθωρισμός...δηλαδή η αύξηση τιμών των αγαθών-υπηρεσιών και η υποτίμηση του νομίσματος. Σε μία εθνικη οικονομία (όχι ευρωπαϊκή), είναι αντιμετωπίσμος, δηλαδή μπορεί να υποτιμήσει για λίγο το νόμισμα της, να αυξήσει τον ανταγωνισμο και πάλι προς στη δόξα τραβά... Η ουσία όμως του πράγματος, δυστυχώς δεν είναι τόσο απλή. Διότι ξεκινάει απο πολύ παλιά, βασικά από το σημείο εκείνο που κάποιοι σκέφτηκαν να αποσυνδέσουν το νόμισμα με το μέταλλο (κανόνας του χρυσού-σκληρό νόμισμα). Σε γενικές γραμμές λοιπόν, οι υπεύθυνοι έκδοσης χρήματος, πλέον δεν έχουν κανένα περιορισμό έτσι τυπώνουν όσο θέλουν και σε όποιους θέλουν( Ααα, ναι εκτός από το fractional reserve banking..)
Κάποιοι το γνωρίζουν κάποιοι όχι. Ε, και τι έγινε;;;
Το προβλημα έγκειται στο γεγονός οτι τυπώνοντας τόσο χρήμα  χάσανε την μπάλα, έτσι είπανε να το μετρήσουνε, δημιουργώντας τρείς ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΧΡΗΜΑΤΟΣ δηλ. Μ1, Μ2, Μ3...Το πιο σημαντικό είναι το Μ3 ή circulation money, δηλαδή το χρήμα που κυκλοφορεί....αυτό είναι που μας δείχνει πόσο χρήμα είναι στις τσέπες μας και πόσο είναι απλή λογιστική εγγραφή. Αυτό  λοιπόν, εδώ και λίγο καιρό σταμάτησαν να το δημοσιεύουν, γιατι;;; Τρομάξανε και οι ίδιοι με το μέγεθος και είπανε ας το ξεχάσουμε μην γίνει χαμός. Το μέγεθος αυτό είναι υπεύθυνο για τον πληθωρισμό. Σίγουρα ακούσατε την γιαγιά σας ή την μητέρα σας που σας έλεγε πριν 10 χρόνια ότι «η ντομάτα έκανε 200 δρχ. και τώρα κοστίζει 2€  το κιλό»....δηλαδή 680 δρχ. περίπου 300% αύξηση για το ίδιο αγαθό το οποίο δεν είναι απο χρυσό, δεν είναι ειδικά διαμορφωμένο, δεν είναι σε σπανιότητα, απλά είναι Μ3...
Ο πληθωρισμός δεν είναι φυσικό φαινόμενο, δεν είναι τυχαίο, δεν ειναι κατάρα, είναι όμως τεχνητό...
Η Γερμανία μέσω της ευρωπαϊκής λιτότητας προσπαθεί να κρύψει ένα μεγάλο μυστικό...
Ο πληθωρισμός αντιμετωπίζεται με δύο τρόπους: ( π.χ. σκεφτείτε ένα μπαλόνι)
 Όσο αυξάνεις την αξία τυπώνοντας, τόσο το μπαλόνι μεγαλώνει, άρα άν αρχίσει να σπάει:
Α) το αφήνεις να σπάσει 
 ή
Β) το μπαλώνεις να δείς μέχρι που μπορεί να πάει.
Αναπόφευκτο είναι κάποια στιγμή να σκάσει και τότε κανείς και τίποτα δεν το σταματάει.
Πλέον είμαστε ακόμα στο στάδιο του inflation, όταν όμως φτάσουμε στο σημείο του hyper inflation τότε τι θα συμβεί;;;
Η Γερμανία ξέρει οτι πλησιάζει η ώρα, γι’ αυτό και αγοράζει χρυσό σαν τρελη (ψάξτε το και θα δείτε),αλλά για να κρατήσει την τιμή χαμηλή, λέει οτι η λιτότητα είναι αναγκαία για δημοσιονομικούς λόγους, τάξη, χαμηλό δανεισμό, κ.α. Ακούγονται ωραία στη θεωρία όμως έτσι κερδίζει χρόνο (και χρήμα) για το αναπόφευκτο...
Οι τιμές θα παρατηρήσατε οτι αυξάνουν, π.χ. πριν ένα χρόνο τα τσιγάρα γενικώς έκαναν 3,20 ευρώ και σήμερα έφτασαν περίπου στα 4 ευρώ.
Ο κίνδυνος είναι πλέον ορατός και το αποτέλεσμα θα είναι οικονομικά χαοτικό.
Γενικά όσοι ασχολούνται με το παραπάνω ζήτημα το κρύβουν επιμελώς, γιατί δεν θέλουν να «φρικάρει» ο κόσμος.
Η ουσία είναι όμως ότι είτε σκάσει είτε φτάσει στο peak κάποια στιγμή θα γίνει ...
Συνέπειες:(Βλέπε: Υερπληθωρισμός -Γερμανία 1938, Ελλάδα 1942)
Σας φαίνεται παραμύθι;;; Αυτό θα το δούμε στο τέλος....
Οι Οικονομολόγοι
MsC Νούλα Χρυσοχοϊδου
MsC Κατερίνα Παπαφωτίκα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι ψευτο Greek σελέμπριτι του πολιτικού συστήματος

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου


Ο παρά φύση βιασμός της ελληνικής κοινωνίας είναι πλέον δεδομένος είτε πριν από την εμφάνιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης είτε και κατά την διάρκεια αυτής. Οι μεταμορφώσεις του γνωστού για όλους μας δημοκρατικού πολιτεύματος έχουν κάνει τον Έλληνα πολίτη να πιστεύει οτι επιλέγει ο ίδιος τα πολιτικά πρόσωπα που θέλει για να τον αντιπροσωπεύσουν στο ελληνικό κοινοβούλιο. Απλά δεν έχουμε καταλάβει, ότι διανύουμε τα χρόνια που τον πολιτικό τον καλύπτει ο μανδύας του ψευτο γκρικ σελεμπριτι! Με όλη την έξαρση της υποκρισίας και τα δηθεν που τολμούν να εκφράζουν στα ΜΜΕ και κοινωνικής δικτύωσης, με ακραία παραδείγματα δηλώσεων οι Πολάκηδες και Γιακουμάτοι, για την κατάσταση των Ελλήνων πολιτών, υποδύοντας τους αρρενωπούς οικογενειάρχες στους ψευτοπολιτικούς υψηλούς κύκλους των Αθηνών.

"Mαύρα κοράκια με νύχια γαμψά"

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου



'Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά πέσανε πάνω στην εργατιά. Άγρια κράζουν για αίμα διψούν, τον Δημητρόφ στην κρεμάλα να δουν.''
Και εκεί που η Ελληνική Οικονομία ανέβαζε τις μετοχές τις στην παγκόσμια αγορά, οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης έδειχναν τα νύχια τους στις ελληνικές τράπεζες…. Είναι τελικά αυτοί που κινούν ένα νέο οικονομικό οργανωμένο έγκλημα με ξύλινες ψυχές έναντι των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων;; Παραδομένες σε έναν κόσμο υλιστικό και ουτοπικό, αφήνονται στα χέρια των ξένων δυνάμεων λες κι αυτές είναι εγγενή φυτά, αδύναμες να αμφισβητήσουν και να απαιτήσουν την επάνοδο τους στην παγκόσμια αγορά.

Χώρα με βλέμμα μαρμαρωμένου βασιλιά αιώνια χαμένη στη δίνη της απληστίας

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου
 Και φαίνεται να στέκει εκεί μαρμαρωμένη, αιώνια βυθισμένη στο σκότος των άπληστων πολιτικών της, ενώ αυτές τις ημέρες δίνουν και παίρνουν οι κόντρες στο ελληνικό κοινοβούλιο. Για ποια ανύπαρκτη κυβέρνηση αλλά πιο διφορούμενη αντιπολίτευση γίνεται λόγος(;). Ίσως από τα πιο δύσκολα χρόνια που εμφανίζονται στην πολιτική σκηνή της χώρας μας, οι βουλευτές ντύνονται ηθοποιοί, τα σκηνικά άλλοτε μουντά άλλοτε μαύρα και ραγισμένα, και τα ρούχα των ηθοποιών μέσα στην χλιδή και στο στρας λαμπυρίζουν και προκαλούν την άλλοτε "αποκοιμισμένη" κοινωνία μας.