Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εμφύλιος στην χώρα του ΟΧΙ

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου
Για ποιά πατρίδα μιλάμε τώρα; Για ποιά θρησκεία και ποιά οικογένεια;;; Εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε στην χώρα του ΟΧΙ. Γιαγιάδες και παππούδες λιποθυμούν στην ουρά των ΑΤΜ, διάφοροι ξεσπούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προσπαθώντας να περάσουν τις δικές τους πολιτικές πεποιθήσεις, οι νέοι στον κόσμο τους βρίσκονται είτε στα Πανεπιστήμια κατά την τελική ευθεία των εξετάσεων τους και όλοι οι υπόλοιποι πίνουν την φραπεδιά τους σε κάποια παραλία και οι πολιτικοί ο ένας ανεβάζει στο τουίτερ ο άλλος ανεβάζει στο φειςμπουκ την δική του πρόταση αναλόγως πάντα την χρονική στιγμή και τι λέει η γραμμή του κόμματος του ... και κατά τα άλλα όλοι εκφράζουν την γνώμη τους για ψυχραιμία και όχι πανικό στον απλό κοσμάκη.... Για γέλια ή για κλάμματα είναι η κατάσταση εντέλει;;;

Τα ειδησεογραφικά νέα πάνε και έρχονται, πτώση εδώ, άνοδος εκεί, έτσι ο Γιούνκερ αλλιώς ο Ντάισενμπλουμ και ο άνεργος ή ο μεροκαματιάρης τρέχει να δεί, να μάθει ή να διαβάσει για να ξέρει που, πως και πότε, για το γιατί ούτε λόγος.
Και ενώ μας έβαλαν όλους σε έναν κυκεώνα παραπληροφόρησης και τρέλας, το όλο θέμα κατάντησε αηδία τελικώς. Και πάλι ο απλός κόσμος την πλήρωσε και την πληρώνει, μα είμαστε κι εμείς βρε παιδί μου σαν λαός, αντιδρούμε τώρα, γιατί δεν αντιδρούσαμε περίπου 6 χρόνια πρίν και κατα την διάρκεια (;), γιατί θα μας χαλούσε την ηλιόλουστη και άμεμπτη καθημερινότητα μας ίσως(;) και σήμερα σε ολόκληρη την Ελλάδα, στα πηγαδάκια που μαζεύονται οι απλοί πολιτες φέρνουμε όλοι μας την καταστροφή και διαβάζουμε τα χίλια μύρια... Κι αν θέλετε να είναι αυτή η καταστροφή μας να συμφωνήσω, αλλά εγώ θα διαφωνήσω... Καταστροφή δεν ήταν που έβλεπε η μάνα το παιδί της τόσα χρόνια άνεργο; καταστροφή δεν ήταν που η μάνα ή ο πατέρας δεν τα έβγαζε πέρα και ζητούσε την βοήθεια απο τους γονείς τους για το μεγάλωμα των παιδιών του; καταστροφή δεν ήταν που ο γείτονας πουλούσε το αυτοκίνητο-ακίνητο του για να ζήσει; καταστροφή δεν ήταν τι;;;; Και επειδή η αλήθεια πονάει και όλοι μας έχουμε και έναν στην οικογένεια μας, για πέστε μου πόσοι μπήκαν σε δουλειές από το 1990 έως σήμερα χωρίς να το αξίζουν, χωρίς να έχουν τα απαιτούμενα προσόντα γιατί ήταν ένα ρουσφέτι κάποιου πολιτικού, και δεν θα μπω στην διαδικασία δημόσιος ή ιδιωτικός τομέας. Και μην μου πείτε ότι φταίνε οι πολιτικοί γιατί θα σας πω οτι πρώτα απο όλα φτάιμε όλοι εμείς, διότι επικρατούσε και τότε και τώρα (ίσως περισσότερο το τώρα δικαιολογημένα λόγω μεγάλης ανεργίας) ας μπει το δικό μου το παιδί και όχι άλλος, για του γείτονα ούτε λόγος, αλήτης, τεμπέλης, χωρίς γνώσεις και καμία παιδεία...και έπειτα σιωπή!!!
Αυτή την σιωπή πληρώνουμε όλοι!!! Σε μια χώρα που δεν κοιτάς δεξιά και αριστέρα τι συμβαίνει γύρω σου, όχι-όχι εμείς, εμείς είμαστε όλοι μας σωστοί, είμαστε όλοι υπεράνω!! Και έγινε η Δημοκρατία, Ολιγαρχία και οι "πολλοί" συρρικνώθηκαν και οι "λίγοι"αυξήθηκαν και επικαλούμαστε κάθε τρείς και λίγο τους αρχαίους ημών προγόνους μας. Γιατί φυσικά δεν έχουμε να πούμε τίποτα για τη νεότερη ιστορία, αλίμονο τι θα γράψει ο ιστορικός άραγε όταν θα έρθει η στιγμή να καταγράψει αυτά τα χρόνια(;)
Και οι Βουλευτές της Κυβέρνησης από την μία και οι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης από την άλλη, όχι του Ποταμιού και όχι της Χρυσής Αυγής και μιας και πιάσαμε το θέμα οι Βουλευτές του ΚΚΕ τι;;; Εδώ είναι που λέμε "τι είχες Γιάννη τι έιχα πάντα είχα πρόβατα σαράντα" (;)... και ο καθείς θα κριθεί φίλοι μου και θα καθήσει στο σκαμνί, ποιο σκαμνί θα είναι αυτό δεν ξέρουμε αλλά κάποια στιγμή έρχεται ο καιρός για όλους μας...
Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργείται ένας νέος εμφύλιος στην χώρα και ο καθένας προσπαθεί να βγάλει το μάτι του διπλανού του, - όχι ο Τσίπρας-ναί ο Σαμαράς -. Κι ο εμφύλιος γίνεται στην χώρα του ΟΧΙ, άξιοι της μοίρας μας (;) δεν ξέρω αν είμαστε τελικά αλλά την ώρα που η χώρα μας αντιμετωπίζει δύσκολα εθνικά προβλήματα όλοι εμείς με την σειρά μας δεν συσπειρωθήκαμε ΠΟΤΕ. Ο Εμφύλιος στην χώρα του ΟΧΙ... 
Και ο καλύτερος ας νικήσει λοιπόν.... κι ας κάνουμε την αυτοκριτική μας!
Καλή μας τύχη Έλληνες... Καλή μας τύχη όποια κι αν είναι αυτή...Δεξιά ή αριστερά!!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι ψευτο Greek σελέμπριτι του πολιτικού συστήματος

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου


Ο παρά φύση βιασμός της ελληνικής κοινωνίας είναι πλέον δεδομένος είτε πριν από την εμφάνιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης είτε και κατά την διάρκεια αυτής. Οι μεταμορφώσεις του γνωστού για όλους μας δημοκρατικού πολιτεύματος έχουν κάνει τον Έλληνα πολίτη να πιστεύει οτι επιλέγει ο ίδιος τα πολιτικά πρόσωπα που θέλει για να τον αντιπροσωπεύσουν στο ελληνικό κοινοβούλιο. Απλά δεν έχουμε καταλάβει, ότι διανύουμε τα χρόνια που τον πολιτικό τον καλύπτει ο μανδύας του ψευτο γκρικ σελεμπριτι! Με όλη την έξαρση της υποκρισίας και τα δηθεν που τολμούν να εκφράζουν στα ΜΜΕ και κοινωνικής δικτύωσης, με ακραία παραδείγματα δηλώσεων οι Πολάκηδες και Γιακουμάτοι, για την κατάσταση των Ελλήνων πολιτών, υποδύοντας τους αρρενωπούς οικογενειάρχες στους ψευτοπολιτικούς υψηλούς κύκλους των Αθηνών.

"Mαύρα κοράκια με νύχια γαμψά"

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου



'Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά πέσανε πάνω στην εργατιά. Άγρια κράζουν για αίμα διψούν, τον Δημητρόφ στην κρεμάλα να δουν.''
Και εκεί που η Ελληνική Οικονομία ανέβαζε τις μετοχές τις στην παγκόσμια αγορά, οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης έδειχναν τα νύχια τους στις ελληνικές τράπεζες…. Είναι τελικά αυτοί που κινούν ένα νέο οικονομικό οργανωμένο έγκλημα με ξύλινες ψυχές έναντι των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων;; Παραδομένες σε έναν κόσμο υλιστικό και ουτοπικό, αφήνονται στα χέρια των ξένων δυνάμεων λες κι αυτές είναι εγγενή φυτά, αδύναμες να αμφισβητήσουν και να απαιτήσουν την επάνοδο τους στην παγκόσμια αγορά.

Χώρα με βλέμμα μαρμαρωμένου βασιλιά αιώνια χαμένη στη δίνη της απληστίας

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου
 Και φαίνεται να στέκει εκεί μαρμαρωμένη, αιώνια βυθισμένη στο σκότος των άπληστων πολιτικών της, ενώ αυτές τις ημέρες δίνουν και παίρνουν οι κόντρες στο ελληνικό κοινοβούλιο. Για ποια ανύπαρκτη κυβέρνηση αλλά πιο διφορούμενη αντιπολίτευση γίνεται λόγος(;). Ίσως από τα πιο δύσκολα χρόνια που εμφανίζονται στην πολιτική σκηνή της χώρας μας, οι βουλευτές ντύνονται ηθοποιοί, τα σκηνικά άλλοτε μουντά άλλοτε μαύρα και ραγισμένα, και τα ρούχα των ηθοποιών μέσα στην χλιδή και στο στρας λαμπυρίζουν και προκαλούν την άλλοτε "αποκοιμισμένη" κοινωνία μας.