Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

ΕΥ ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΑΙ

                                                                                     ΑΠΟ ΤΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΦΩΤΙΚΑ
                
   Για άλλη μια φορά στην μακραίωνη ιστορία της παγκόσμιας οικονομικής σκηνής, βλέπουμε μείγματα πολιτικής και οικονομίας να συγκρούονται με απώτερο σκοπό την επιβίωση του ισχυρότερου.


   Για άλλη μια φορά βλέπουμε να μπερδεύεται η οικονομία με την πολιτική και τους συναισθηματισμούς. Την επικοινωνιακή πολιτική με την λογική και τον παραλογισμό.Τους λαούς να αναρωτιούνται που είναι το λάθος και το σωστό, ποιά λύση είναι εφικτή και ποιά όχι.
   Η αλήθεια όμως είναι απλή. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος, ηθικό και ανήθικο. Υπάρχει το δίκαιο του ισχυρού. Εξάλλου δε υπάρχουν έθνη μόνο επιχειρήσεις.
   Γράφονται καθημερινά τόνοι μελανιού για να αναλύσουν τις καθημερινές οικονομικές εξελίξεις π.χ συνάντηση Σόϊμπλε-Βαρουφάκη, η Γαλλία αρωγός στην προσπάθεις της Ελλάδος, η Ισπανία στους δρόμους, κλίμα αναθεώρησης της Ευρωπαϊκής λιτότητας κ.α ωραία..Ποιός ο λόγος?? Μα για να νομίζουν οι λαοί οτι το κλίμα της «αλλαγής» οφείλεται σε αυτούς, να νομίζουν οτι έχουν λόγο και δύναμη.
   Δυστυχώς όμως τα δικαιώματα αυτά παραχωρήθηκαν απο τότε που κάποιοι αποφάσισαν την δημιουργία, Κεντρικών Τραπεζών, εταιριών με τζίρους όσο το ΑΕΠ ολόκληρων χωρών, χρηματιστήρια που αγοράζουν και πωλούν αξίες με πραγματικές επιπτώσεις στις πραγματικές οικονομίες, σύνθετων προϊόντων ανταλλαγής χρεών, εταιριών (επενδυτικών) που μπορούν και δανείζουν ολόκληρα κράτη, οίκοι που αξιολογούν κράτη με βάση τις εκάστοτε πολιτικές και οικονομικές συνθήκες.
   Έχουμε ξαναπεί, ότι η δύναμη είναι σε αυτούς που δημιουργούν και διακινούν το χρήμα. Ανεξάρτητα που ανήκεις κομματικά, τι πιστεύεις ιδεολογικα, αν είσαι οικονομολόγος της ελεύθερης αγοράς ή της κλασσικής σχολής, αν είσαι μαρξιστής-λενινιστής, κενσυανιστής, αν είσαι σοσιαλιστής ή χριστιανοσοσιαλοδημοκράτης κλπ, η ουσία είναι μία:

«ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΣΟΥ ΛΕΜΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΣ»


   Σε ένα τέλειο κόσμο και με βάση την οικονομική θεωρία, ένα κράτος που αντιμετωπίζει ύφεση, ανεργία, αρνητικό εμπόρικο ισοζύγιο εδώ και δεκαετίες κ.α, θα έπερεπε να τυγχάνει περίπτωση μελέτης και υποχρεωτικής βοήθειας. Οταν μάλιστα είναι ενταγμένο  στα πλαίσια μίας ένωσης, θα έπρεπε να υπάρχει ανοχή και εντέλει απο κοινού αντιμετώπιση.
   Στον δικό μας ατελή κόσμο, βλέπουμε αδιαλλαξία, κόψιμο γραμμής χρηματοδότησης, ειρωνείες, εγωϊσμούς (σαν μικρά παιδιά) καταστάσεις γενικά για γέλια. Και οι ίδιοι άνθρωποι διαχειρίζονται τις τύχες εκατομμυρίων ανθρώπων.
   Σχετικά με όσα διαδραματίζονται, παρατηρείται οικονομική αντιμετώπιση των προβλημάτων? ή μία διαμάχη ενηλίκων που κάνουν σαν ανήλικα?(Π.Χ. άρθρα σε «σοβαρές» ενημερωτικές εφημερίδες: «Ο Αλέξης έσπασε τον Τσαμπουκά», «Πάγωσε ο Ντάισεμπλουμ», «ο Σόϊμπλε πολύ σκληρός για Βαρουφάκη» κτλ. Νομίζουμε ότι ούτε σε ταινίες δεν βλέπουμε «τέτοιες σοβαρές» αναλύσεις αλλά και ποιόν βοηθάνε στην τελική?
   Επιπλέον, η βάση του υπάρχοντος οικονομικού συστήματος, έιναι η ολοένα αύξηση του χρέους με κεφαλαιοποίηση τόκων και η αποπληρωμή τους στο διηνεκές. Ο σκοπός δεν είναι η αποπλήρωμή αλλά η διατήρηση. Είτε το επιμηκύνεις, ειτε μειώσεις το επιτόκιο, είτε το ανταλλάξεις, είτε βάλεις περίοδο χάριτος το ΧΡΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΧΡΕΟΣ, θα αυξάνεται και θα περνάει από τη μία γενία στην άλλη.
Τα πλεονάσματα είναι εικονικά, εκτός αν είσαι η χώρα που συνεχώς δανείζεις απορροφώντας πλούτο από άλλους και στην συνέχεια τον τροφοδοτείς με τη μορφή του δανεισμού.
Επομένως, η ανατροφοδότηση είναι βασικό στοιχείο του οικονομικού συστήματος και οι αποφάσεις για την διατήρηση της κυκλοφορίας του, δεν κοιτάνε συναισθήματα και «οικονομικές» αναλύσεις.


Οι αποφάσεις έχουν ήδη παρθεί. Απλά εσύ τώρα το μαθαίνεις..


ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΦΩΤΙΚΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου