Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΖΗΤΗΣΗΣ "ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΡΟΥΒΛΙ"


ΑΠΟ ΤΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΦΩΤΙΚΑ
   Γενικά στα οικονομικά εγχειρίδια, στις σχολές, σε συζητήσεις, αναφέρεται πολύ συχνά η έννοια της προσφοράς και της ζήτησης.
Αυτό που καθορίζει την αξία ενος αγαθού βασικού, συμπληρωματικού κλπ είναι κατα πόσο αυτό έχει ζήτηση. Η ζήτηση δημιουργεί προσφορά και η μεγάλη προσφορά αυξάνει τις τιμές λόγω μη επάρκειας αγαθών ή σπανιότητας ή αυξημένου κόστους παραγωγής κλπ.
 
   Δηλαδή απο πίσω υπάρχει ένας μηχανισμός (της αγοράς) στον οποίο δεν επεμβαίνει το κράτος, οι ιδιώτες και γενικά, έχει μια τέτοια ορθολογική συμπεριφορά μέσω της οποίας επιτυγχάνεται η ισορροπία στην αγορά.(και όλοι είμαστε χαρούμενοι)..

   Πρόσφατα διαβάσαμε οτι το εγχώριο νόμισμα της της Ρωσίας, το ρούβλι, υποτιμήθηκε περίπου 45% σε σχέση με το δολλάριο λόγω πτώσης της τιμής του πετρελαίου από $100 το βαρέλι σε 40$-50$. Αυτό σημαίνει οτι το ρούβλι υπέστει ένα haircut της αξίας του, με αποτέλεσμα την πιστωτική ασφυξία, την αβεβαιότητα, την μαζική αγορά αγαθών(εισαγόμενα) απο πολίτες για να μην μείνουν με τον «πλούτο» στο χέρι, καθώς και την απομόνωση απο τις διεθνείς χρηματαγορές, της κατά τα άλλα, μεγαλύτερης εξαγωγικης χώρας ορυκτού πλούτου (πετρέλαιο και αέριο).
 
   Πολλοί ξαφνιάστηκαν, πολλοί θεώρησαν ότι οφείλεται στις πρόσφατες κυρώσεις, άλλοι λόγω της μέιωσης ζήτησης από την Κίνα, άλλοι ότι θέλησαν λόγω «εορτών» να κάνουν τη ζωή μας πιο εύκολη, άλλοι ότι είναι παιχνίδι κερδοσκόπων..
 
   Η ουσία είναι οτι η Ρωσία είναι μια χώρα που το μεγαλύτερο αγαθό που έχει προς εξαγωγή, είναι οι ορυκτοί πόροι και ως συνέπεια οι εισροές τις, τα επενδυτικά της σχέδια, τα ταμεία, εξαρτώνται από την σχέση ρούβλι/$, έαν όμως κάτι, κάποιος, επηρεάσει τη σχέση αυτή, μειώνει/αυξάνει τα έσοδα άρα επηρεάζει και τη συνολική νομισματική - δημοσιονομική πολιτική της χώρας.

Μα πως γίνεται αυτό??? 1. Το πετρέλαιο έιναι αγαθό πρώτης ζήτησης,πως ξαφνικά

                                         μειώθηκε η ζήτηση???

                                         2. Ο αλάνθαστος μηχανισμός της αγοράς πως δεν πέτυχε

                                           ισορροπία ??

                                         3. Πως αποφάσισαν τα κράτη ταυτόχρονα (ΟΠΕΚ) να

                                          μειώσουν την τιμή δεδομένου οτι έτσι επηρεάζουν και τα

                                          δικά τους έσοδα???(Σαουδική Αραβία)

   Η τρέχουσα κατάσταση υποδεικνύει για άλλη μία φορά, ότι η δύναμη ανήκει σε αυτούς που ελέχουν τον αλάνθαστο μηχανισμό. Είτε είσαι χώρα με μεγάλες εξαγωγικές δυνατότητες παραγωγής, είτε έχεις πιστοληπτική αξιολόγηση ΑΑΑ, είτε ανταγωνιστικότητα, είτε «βιώσιμο» χρέος, είτε  φθηνό εργατικό δυναμικό, είτε δυναμικό εντάσεως κεφαλαίου, είτε έχεις γεωπολιτική θέση ισχύος κλπ, το θέμα είναι τι πολιτική θα ακολουθήσεις. Βέβαια η επιλόγη είναι πάντα εκεί, το δίλλημα της ηθικής απέναντι στον υλισμό. Επιλογή ανάμεσα στην στιγμιαία καταστροφή ή στην ανάπτυξη με θετικούς δείκτες  και «οικονομική» ευημερία
 
   Επίσης, τα όπλα όπως συναλλαγματικό απόθεμα, χρυσός, τιτλοποίηση, ανταλλαγή (swap), είναι διαθέσιμα για στήριξη αλλά για πόσο? Όταν τελειώσουν μετά τι??? Πως θα εγγυηθούν την «οικονομική ευημερία»??? Πως θα σταθείς μόνος απέναντι στην παγκόσμια οικονομική πραγματικότητα?? Τι μπορείς να κάνεις μόνος απέναντι σε τοσό οργανωμένη «πειθαρχία»???

   Απο τα παραπάνω προκύπτει, ότι η ελέυθερη αγορά, ίσως να μην είναι και τόσο «ελεύθερη», ίσως όμως και να είναι.


Οι άνθρωποι πρέπει να έχουν την ελευθερία επιλογής (Milton Friedman)

 
 Τα συμπεράσματα όπως πάντα δικά σας.
 
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΑΠΑΦΩΤΙΚΑ

 

         

 

.

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι ψευτο Greek σελέμπριτι του πολιτικού συστήματος

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου


Ο παρά φύση βιασμός της ελληνικής κοινωνίας είναι πλέον δεδομένος είτε πριν από την εμφάνιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης είτε και κατά την διάρκεια αυτής. Οι μεταμορφώσεις του γνωστού για όλους μας δημοκρατικού πολιτεύματος έχουν κάνει τον Έλληνα πολίτη να πιστεύει οτι επιλέγει ο ίδιος τα πολιτικά πρόσωπα που θέλει για να τον αντιπροσωπεύσουν στο ελληνικό κοινοβούλιο. Απλά δεν έχουμε καταλάβει, ότι διανύουμε τα χρόνια που τον πολιτικό τον καλύπτει ο μανδύας του ψευτο γκρικ σελεμπριτι! Με όλη την έξαρση της υποκρισίας και τα δηθεν που τολμούν να εκφράζουν στα ΜΜΕ και κοινωνικής δικτύωσης, με ακραία παραδείγματα δηλώσεων οι Πολάκηδες και Γιακουμάτοι, για την κατάσταση των Ελλήνων πολιτών, υποδύοντας τους αρρενωπούς οικογενειάρχες στους ψευτοπολιτικούς υψηλούς κύκλους των Αθηνών.

"Mαύρα κοράκια με νύχια γαμψά"

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου



'Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά πέσανε πάνω στην εργατιά. Άγρια κράζουν για αίμα διψούν, τον Δημητρόφ στην κρεμάλα να δουν.''
Και εκεί που η Ελληνική Οικονομία ανέβαζε τις μετοχές τις στην παγκόσμια αγορά, οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης έδειχναν τα νύχια τους στις ελληνικές τράπεζες…. Είναι τελικά αυτοί που κινούν ένα νέο οικονομικό οργανωμένο έγκλημα με ξύλινες ψυχές έναντι των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων;; Παραδομένες σε έναν κόσμο υλιστικό και ουτοπικό, αφήνονται στα χέρια των ξένων δυνάμεων λες κι αυτές είναι εγγενή φυτά, αδύναμες να αμφισβητήσουν και να απαιτήσουν την επάνοδο τους στην παγκόσμια αγορά.

Χώρα με βλέμμα μαρμαρωμένου βασιλιά αιώνια χαμένη στη δίνη της απληστίας

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου
 Και φαίνεται να στέκει εκεί μαρμαρωμένη, αιώνια βυθισμένη στο σκότος των άπληστων πολιτικών της, ενώ αυτές τις ημέρες δίνουν και παίρνουν οι κόντρες στο ελληνικό κοινοβούλιο. Για ποια ανύπαρκτη κυβέρνηση αλλά πιο διφορούμενη αντιπολίτευση γίνεται λόγος(;). Ίσως από τα πιο δύσκολα χρόνια που εμφανίζονται στην πολιτική σκηνή της χώρας μας, οι βουλευτές ντύνονται ηθοποιοί, τα σκηνικά άλλοτε μουντά άλλοτε μαύρα και ραγισμένα, και τα ρούχα των ηθοποιών μέσα στην χλιδή και στο στρας λαμπυρίζουν και προκαλούν την άλλοτε "αποκοιμισμένη" κοινωνία μας.