Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Ένα βράδυ η Ευρώπη που κοιμάται!!!


Και ενώ η υπόλοιπη Ευρώπη κοιμάται...κάπου εκεί στα σκοτεινά μονοπάτια της απόμακρης Ε.Ε. αναζητείται λύση στο αδιέξοδο της πολιτικής ενοποίησης και της ανάδειξης της στην πιο ανεπτυγμένη δύναμη του πλανήτη....

Ήταν πρώτη η σημαντική Συνθήκη της Ρώμης.....

Ήταν δεύτερη και πιο σημαντική η Συνθήκη του Μάαστριχτ....

Ήταν η πρώτη φορά που πολλά κράτη κατόρθωσαν να αποφύγουν τις συγκρούσεις και να πιστέψουν σε ένα κοινό όραμα, σε ένα ενιαίο νόμισμα με βάση τους την όποια δημοκρατική διαδικασία που θα εξασφάλιζε την ισοτιμία μεταξύ κρατών-μελών πέρα από εθνικά σύνορα. Δεν ήταν το σωστό timing, πήραμε ένα τρένο που ξεκίνησε νωρίς....Η ένωση των δεκαπέντε ήταν ένα μοιραίο λάθος, την στιγμή που δεν είχαν τεθεί ισχυροί πολιτικοί θεσμοί...
Η στρατηγική ήταν ανύπαρκτή! Είχαν το όνειρο αλλά δεν είχαν προσανατολιστεί σωστά, όταν αυτό το όνειρο περισσότερο Αμερικάνικο ήταν παρά Ευρωπαϊκό. Κι αυτό γιατί όσο υπήρχε ο Ψυχρός Πόλεμος τόσο η ΗΠΑ προωθούσαν αυτήν την ενοποίηση. Όταν όμως βγήκε απο το παιχνίδι η πρώην Σοβιετική Ένωση τότε ο στόχος άλλαξε....το όνειρο μετατράπηκε σε εφιάλτη!!!
Και το παιχνίδι απέκτησε καί έναν άλλον παίχτη, αυτόν της Βρετανίας! Και οι "ατλαντιστές" κάνουν την εμφάνιση τους....Που φυσικά δεν θέλουν να προχωρήσει η οικονομική ενοποίηση των εικοσιπέντε....Και λόγω του μεγάλου αριθμού των κρατών-μελών το όνειρο ενός ενιαίου Συντάγματος, δίνοντας μια ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική, απομακρύνεται. Και όλα έχουν να κάνουν τελικά με την Ευρώπη του κεφαλαίου, την Ευρώπη που είτε αυτές προέρχονται απο αριστερές δυνάμεις είτε απο δεξιές πιστεύουν ότι όλα είναι προβλήματα του κεφαλαίου....Μα όλο αυτό δεν οφείλετε περισσότερο στην παγκοσμιοποίηση και στον νεοφιλελεύθερο της χαρακτήρα(;) Δεν υπάρχει επιβολή της παγκόσμιας διακυβέρνησης (;) Δεν έχουμε φονταμενταλισμό της αγοράς(;)
Ας αφήσουμε τους νεοφιλελευθερισμούς λοιπόν κι ας δούμε μια Ευρώπη ισχυρή, πολιτικά ενωμένη....Το λάθος όμως συνεχίστηκε με την διακήρυξη της Λισαβόνας. Πώς ήταν δυνατόν να επιτευχθεί τεχνολογική, οικονομική και κοινωνική ευρωπαϊκή πρωτοπορία μόλις σε διάστημα δέκα ετών(;)Και για να γίνει αυτό χρειάζεται την ισχυρή εκτελεστική εξουσία, εκείνη που θα δημιουργήσει τους πυλώνες, τα πλαίσια και θα κατευθύνει του λαούς σε ένα υπερεθνικό επίπεδο. Δύσκολο έως ακατόρθωτο με τις πρόσφατες εξελίξεις.....Δεν μπορεί με "εχθρούς" τους ατλαντιστές να θεωρούν ότι θα επιτύχουν την πολιτική ενοποίηση....Όχι τώρα, όχι έτσι...Που για να είμαστε δίκαιοι, ούτε η Γαλλία ούτε η Γερμανία δείχνουν την πολιτική βούληση για μια ισχυρή Ε.Ε.
Και το συμπέρασμα;;;; Μια Ευρώπη που θα έχει μόνο τα κράτη-μέλη που επιθυμούν την πολιτική ενοποίηση...Οι υπόλοιποί;;;; Ως μέλη της ενιαίας Ευρωπαϊκής αγοράς...


Εμείς τελικά τι πιστεύουμε ως κράτος και ως πολίτες;;;;

Θέλουμε μια πολιτικά ενοποιημένη Ευρώπη(;)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου