Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η πέτρινη πολυθρόνα του Καπιταλισμού

Η πέτρινη πολυθρόνα του Καπιταλισμού....
Η πέτρινη πολυθρόνα....
Η πέτρινη....
Προτάσεις...λέξεις...και νόημα....

Η ιστορία δεν γράφεται με πρέπει και γιατί....Η ιστορία γράφεται με παρόν, με παρελθόν και με μέλλον!!!Η ιστορία γράφεται με το "αίμα" μιας κοινωνίας, μιας οικονομίας και ενός βασανισμένου λαού..... Με βάση την ανάλυση ενός κοινωνικού κράτους, ο καπιταλισμός διατυπώνεται με σαφήνεια σε ένα απόσπασμα κεφαλαίου του Μαρξ "Η ειδική οικονομική μορφή με την οποία αντλείται απλήρωτη υπερεργασία απο τους άμεσους παραγωγούς, προσδιορίζει τη σχέση μεταξύ κυρίαρχων και κυριαρχούμενων, όπως αυτή ξεπηδάει άμεσα από την ίδια την παραγωγή και με τη σειρά της αντεπιδρά πάνω της ως καθοριστικό στοιχείο."
Ήταν η οικονομική κρίση των καπιταλιστικών οικονομιών που φέρει στο προσκήνιο συζητήσεις περί των αιτιών, μορφών και συνεπειών του κεφαλαίου. Τι σημαίνει κρίση και καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων μιας οικονομίας; Οι οδυνηρές και μαρτυρικές δοκιμασίες της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων που πέφτουν επάνω τους τα βάρη της κρίσης, απο τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Διαπιστώνουμε ότι τα όρια του καπιταλισμού δεν ειναι απεριόριστα. Οι καπιταλιστές αυξάνουν την παραγωγικότητα, τα κέρδη τους που αυτό σημαίνει αναπόφευκτα την δυσκολία της αναπαραγωγής του κεφαλαίου. Όταν λοιπόν υπάρχει κρίση το συσσωρευμένο κεφάλαιο, δεν μπορεί να παράγει κέρδος και όλα ξεκινάνε κάπου εδώ...δεδομένου ότι δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί η παραγωγή.
Ήταν το 1825 η εμφάνιση της πρώτης οικονομικής κρίσης στην Αγγλία, ήταν το 1857 η εμφάνιση της πρώτης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, 1882, 1929, 1973, 2007, είναι 2014 και εχουμε ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. Η πιο σημαντική αιτία της οικονομικής κρίσης στις καπιταλιστικές οικονομίες είναι οι κεφαλαιοκρατικές σχέσεις που βρίσκονται στην αντίθεση του  κοινωνικού χαρακτήρα της παραγωγής και της ατομικής ιδιοποίησης των αποτελεσμάτων της.
Η έλλειψη πιστώσεων, η στήριξη των κυβερνήσεων στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, που δεν δανείζουν και δεν παρεμβαίνουν ώστε να συνεχιστεί η παραγωγή αλλά και η κυκλοφορία των εμπορευμάτων αυτόματα σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος αποπληρωμής των δανείων την ίδια στιγμή μάλιστα που υπάρχει αναξιοποίητο κεφάλαιο. Οικονομικά παιχνίδια, παίχτες, πιόνια και κερδοσκοπία εντός και εκτός Χρηματιστηρίων, που ενώ πρέπει αναμφισβήτητα  να στηριχθούν οι ζημιές τους πρέπει να καλυφθούν και αυτές των κερδοσκοπικών παιχνιδίων και παιχτών. Η βιομηχανία-κοινωνία ζητά πιστώσεις διότι αδυνατεί να παράγει, άρα εφόσον δεν μπορούν να πουλήσουν την παραγωγή τους δεν λαμβάνουν και τις ανάλογες πιστώσεις με αποτέλεσμα να υπάρχει αδιάθετη παραγωγή.
Οι τέσσερις φάσεις, είναι η κρίση, η ύφεση, η αναζωογόνηση και η άνοδος.
Τα επιτόκια ανεβαίνουν, η παραγωγή πέφτει, η ανεργία αυξάνεται, το πιστωτικό κεφάλαιο αυξάνεται και τελικά το αποτέλεσμα είναι οι περικοπές των μισθών αλλά και η εκμετάλλευση των εργαζομένων. Αυτή είναι η πρώτη φάση του καπιταλισμού, η γνωστή σε όλους μας "Κρίση", η οποία διαρκεί περίπου ένα χρόνο, άλλες φορές περισσότερο άλλες φορές λιγότερο. 
 Εξαγορές, συγχωνεύσεις, κλείσιμο των επιχειρήσεων, η παραγωγή κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα....ναί εδώ είναι η φάση της "Ύφεσης". Η ύφεση που ζήσαμε και ζούμε στη χώρα μας έντονα.Δεύτερη φάση.
Για να επιτευχθεί η φάση της "Αναζωογόνησης", πρέπει να επιτευχθεί η αύξηση της παραγωγικότητας αλλά και η ανανέωση του παγίου κεφαλαίου. Και εδώ ξεκινάει το κέρδος.Τρίτη φάση.
Τέλος, η τέταρτη φάση, αυτή της "Ανόδου". Αύξηση της ζήτησης του πιστωτικού κεφαλαίου, αύξηση των τιμών των μετοχών, δηλαδή αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής.

Ποιός θα επιβιώσει τελικά; Οι καπιταλιστές της κοινωνίας, οι καπιταλιστές της οικονομίας, κλείνουν της επιχειρήσεις έτσι αυξάνεται η ανεργία στα χαμηλά στρώματα της κοινωνίας με αποτέλεσμα την αύξηση του ανταγωνισμού και τη μείωση των μισθών και της εξαθλίωσης και τι συμβαίνει τελικά (;), αύξηση της κερδοφορία και συσσώρευση του κεφαλαίου. Τα ήδη περιουσιακά στοιχεία των επιχειρήσεων πωλούνται σε εξευτελιστικές τιμές λόγω αδυναμίας αποπληρωμής των χρεών τους, αρά αυξάνεται το μονοπώλιο που είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιου. 
Και οι φάσεις ξαναπαίρνουν θέσεις..λάβετε θέσεις, έτοιμοι, ΠΥΡ......


Είναι τελικά ένα κύκλος όπου για να αποφύγουμε την κρίση παράγουμε μία άλλη κρίση(;)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι ψευτο Greek σελέμπριτι του πολιτικού συστήματος

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου


Ο παρά φύση βιασμός της ελληνικής κοινωνίας είναι πλέον δεδομένος είτε πριν από την εμφάνιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης είτε και κατά την διάρκεια αυτής. Οι μεταμορφώσεις του γνωστού για όλους μας δημοκρατικού πολιτεύματος έχουν κάνει τον Έλληνα πολίτη να πιστεύει οτι επιλέγει ο ίδιος τα πολιτικά πρόσωπα που θέλει για να τον αντιπροσωπεύσουν στο ελληνικό κοινοβούλιο. Απλά δεν έχουμε καταλάβει, ότι διανύουμε τα χρόνια που τον πολιτικό τον καλύπτει ο μανδύας του ψευτο γκρικ σελεμπριτι! Με όλη την έξαρση της υποκρισίας και τα δηθεν που τολμούν να εκφράζουν στα ΜΜΕ και κοινωνικής δικτύωσης, με ακραία παραδείγματα δηλώσεων οι Πολάκηδες και Γιακουμάτοι, για την κατάσταση των Ελλήνων πολιτών, υποδύοντας τους αρρενωπούς οικογενειάρχες στους ψευτοπολιτικούς υψηλούς κύκλους των Αθηνών.

"Mαύρα κοράκια με νύχια γαμψά"

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου



'Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά πέσανε πάνω στην εργατιά. Άγρια κράζουν για αίμα διψούν, τον Δημητρόφ στην κρεμάλα να δουν.''
Και εκεί που η Ελληνική Οικονομία ανέβαζε τις μετοχές τις στην παγκόσμια αγορά, οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης έδειχναν τα νύχια τους στις ελληνικές τράπεζες…. Είναι τελικά αυτοί που κινούν ένα νέο οικονομικό οργανωμένο έγκλημα με ξύλινες ψυχές έναντι των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων;; Παραδομένες σε έναν κόσμο υλιστικό και ουτοπικό, αφήνονται στα χέρια των ξένων δυνάμεων λες κι αυτές είναι εγγενή φυτά, αδύναμες να αμφισβητήσουν και να απαιτήσουν την επάνοδο τους στην παγκόσμια αγορά.

Χώρα με βλέμμα μαρμαρωμένου βασιλιά αιώνια χαμένη στη δίνη της απληστίας

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου
 Και φαίνεται να στέκει εκεί μαρμαρωμένη, αιώνια βυθισμένη στο σκότος των άπληστων πολιτικών της, ενώ αυτές τις ημέρες δίνουν και παίρνουν οι κόντρες στο ελληνικό κοινοβούλιο. Για ποια ανύπαρκτη κυβέρνηση αλλά πιο διφορούμενη αντιπολίτευση γίνεται λόγος(;). Ίσως από τα πιο δύσκολα χρόνια που εμφανίζονται στην πολιτική σκηνή της χώρας μας, οι βουλευτές ντύνονται ηθοποιοί, τα σκηνικά άλλοτε μουντά άλλοτε μαύρα και ραγισμένα, και τα ρούχα των ηθοποιών μέσα στην χλιδή και στο στρας λαμπυρίζουν και προκαλούν την άλλοτε "αποκοιμισμένη" κοινωνία μας.