Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι τέσσερις μεγαλύτερες Οικονομίες ή οι τέσσερις μεγαλύτερες παρωδίες;;;

BA of Accounting - BA of Finance
Msc in Banking
Γεγονός, είναι ότι στην παγκόσμια οικονομία οι τέσσερις μεγαλύτερες οικονομίες είναι η ΗΠΑ, η Ευρωζώνη, η Κίνα και η Ιαπωνία προσδοκώντας και οι τέσσερις αυτοί πυλώνες να εξασφαλίσουν το λεγόμενο "φθηνό χρήμα". Η υποτίμηση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του νομίσματος των ΗΠΑ, ΕΕ και Ιαπωνίας είναι αναγκάια ώστε να μειωθεί το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο σε σχέση με τις αναδυόμενες χώρες που έχουν υψηλό πλεόνασμα.

Όμως οι χώρες όπως Κίνα και Ρωσία δεν επιθυμούν την μείωση των πλεονασμάτων αντιθέτως επιθυμούν την αύξηση του βιοτικού επιπέδου τους μέσω των φθηνών αγορών τους.
Η Κίνα, ως μία χώρα με υψηλούς ρυθμούς ανάπυτξης παγκοσμίως έχει κατακτήσει την θέση της στην διεθνή οικονομία λόγω της εξωτερικής οικονομικής πολιτικής της, του διεθνούς της εμπορίου, των επενδύσεων της αλλά φυσικά και την ισοτιμίας του γουάν. Μήπως όμως έχει κηρυχτεί ένας "βουβός" συναλλαγματικός πόλεμος; Στην διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης η ανατίμηση του κινέζικου νομίσματος είχε στην κυριολεξία παγώσει, απο τα μέσα του 2010 όμως το γουάν έχει ανατιμηθεί και ενισχυθεί σε σχέση με το δολάριο. Ασκώντας πιέσεις η Αμερική προειδοποιώντας για την επιβολή περιορισμών στις εισαγωγές και για την πολιτική που ακολουθεί για να πετύχει αθέμιτο ανταγωνισμό σε βάρος των άλλων χωρών, για να εξευμενίσει τις ΗΠΑ δέχτηκε την αλλαγή της συναλλαγματικής ισοτιμίας της.  Η ισοτιμία δολαρίου-γουάν είναι βέβαια μόνο μέρος του ζητήματος του τι καθορίζει την εμπορική ανταγωνιστικότητα της Κίνας. Με τις συνθήκες που επικρατούν παρατηρείται ότι η διατήρηση σταθερότητας του γουάν υπερισχύει αυτής της υποτίμησης.
Συνοπτικά όλοι οι παράγοντες που προσδιορίζουν την ανταγωνιστικότητα ειναι εκείνοι που προσδιορίζουν την αύξηση της παραγωγικότητας, δηλαδή η εισοδηματική πολιτική και η συναλλαγματική πολιτικη.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι ψευτο Greek σελέμπριτι του πολιτικού συστήματος

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου


Ο παρά φύση βιασμός της ελληνικής κοινωνίας είναι πλέον δεδομένος είτε πριν από την εμφάνιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης είτε και κατά την διάρκεια αυτής. Οι μεταμορφώσεις του γνωστού για όλους μας δημοκρατικού πολιτεύματος έχουν κάνει τον Έλληνα πολίτη να πιστεύει οτι επιλέγει ο ίδιος τα πολιτικά πρόσωπα που θέλει για να τον αντιπροσωπεύσουν στο ελληνικό κοινοβούλιο. Απλά δεν έχουμε καταλάβει, ότι διανύουμε τα χρόνια που τον πολιτικό τον καλύπτει ο μανδύας του ψευτο γκρικ σελεμπριτι! Με όλη την έξαρση της υποκρισίας και τα δηθεν που τολμούν να εκφράζουν στα ΜΜΕ και κοινωνικής δικτύωσης, με ακραία παραδείγματα δηλώσεων οι Πολάκηδες και Γιακουμάτοι, για την κατάσταση των Ελλήνων πολιτών, υποδύοντας τους αρρενωπούς οικογενειάρχες στους ψευτοπολιτικούς υψηλούς κύκλους των Αθηνών.

"Mαύρα κοράκια με νύχια γαμψά"

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοϊδου



'Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά πέσανε πάνω στην εργατιά. Άγρια κράζουν για αίμα διψούν, τον Δημητρόφ στην κρεμάλα να δουν.''
Και εκεί που η Ελληνική Οικονομία ανέβαζε τις μετοχές τις στην παγκόσμια αγορά, οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης έδειχναν τα νύχια τους στις ελληνικές τράπεζες…. Είναι τελικά αυτοί που κινούν ένα νέο οικονομικό οργανωμένο έγκλημα με ξύλινες ψυχές έναντι των παγκόσμιων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων;; Παραδομένες σε έναν κόσμο υλιστικό και ουτοπικό, αφήνονται στα χέρια των ξένων δυνάμεων λες κι αυτές είναι εγγενή φυτά, αδύναμες να αμφισβητήσουν και να απαιτήσουν την επάνοδο τους στην παγκόσμια αγορά.

Χώρα με βλέμμα μαρμαρωμένου βασιλιά αιώνια χαμένη στη δίνη της απληστίας

Γράφει η Νούλα Χρυσοχοΐδου
 Και φαίνεται να στέκει εκεί μαρμαρωμένη, αιώνια βυθισμένη στο σκότος των άπληστων πολιτικών της, ενώ αυτές τις ημέρες δίνουν και παίρνουν οι κόντρες στο ελληνικό κοινοβούλιο. Για ποια ανύπαρκτη κυβέρνηση αλλά πιο διφορούμενη αντιπολίτευση γίνεται λόγος(;). Ίσως από τα πιο δύσκολα χρόνια που εμφανίζονται στην πολιτική σκηνή της χώρας μας, οι βουλευτές ντύνονται ηθοποιοί, τα σκηνικά άλλοτε μουντά άλλοτε μαύρα και ραγισμένα, και τα ρούχα των ηθοποιών μέσα στην χλιδή και στο στρας λαμπυρίζουν και προκαλούν την άλλοτε "αποκοιμισμένη" κοινωνία μας.