Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Εισαγωγή στη Βασιλεία ΙΙΙ

            Το πλαίσιο κεφαλαιακής επάρκειας διαμορφώθηκε από την Επιτροπή της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία σταδιακά από το 1988. Το 1999 ξεκίνησε μια προσπάθεια, η οποία ολοκληρώθηκε το 2004, με στόχο τόσο την τροποποίηση επιμέρους διατάξεών του όσο και (κυρίως) την ενίσχυση του πλαισίου, προκειμένου να αντανακλά σε μεγαλύτερο βαθμό τις πρακτικές της αγοράς. Το νέο σύμφωνο για την κεφαλαιακή επάρκεια της Επιτροπής της Βασιλείας, ευρύτερα γνωστό ως Βασιλεία ΙΙ, εφαρμόζεται από τον Ιανουάριο 2007. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, το νέο πλαίσιο της Επιτροπής της Βασιλείας ενσωματώθηκε στο ευρωπαϊκό τραπεζικό δίκαιο με τις Οδηγίες 2006/48/ΕΚ σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων και 2006/49/ΕΚ για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων και στο ελληνικό δίκαιο με την έκδοση του ν. 3601/2007 και μεγάλου αριθμού Πράξεων Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.
            Η πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση (2007-2009) ανέδειξε ωστόσο την ανεπάρκεια της «Βασιλείας ΙΙ» και την ανάγκη αναθεώρησης του ισχύοντος κανονιστικού πλαισίου με γνώμονα την ενδυνάμωση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος. Προς τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή της Βασιλείας δημοσίευσε, στις 16 Δεκεμβρίου 2010, δύο σημαντικές εκθέσεις με τίτλο:
v    “Basel III: A global regulatory framework for more resilient banks and banking systems”,και
v  “Basel III: International framework for liquidity risk measurement, standards and monitoring”.[1]
            Οι εν λόγω εκθέσεις είναι πλέον γνωστές, συλλήβδην, ως το κανονιστικό πλαίσιο της «Βασιλείας ΙΙΙ». Σκοπός της αναθεώρησης είναι η ενδυνάμωση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος διεθνώς, μέσω αφενός μεν της ενίσχυσης της μικρο-προληπτικής ρυθμιστικής παρέμβασης  στη λειτουργία των τραπεζών, με στόχο την ενίσχυση της ανθεκτικότητας των τραπεζών σε περιόδους έντασης και  αφετέρου της αντιμετώπισης, μέσω μακρο-προληπτικής ρυθμιστικής παρέμβασης, του συστηματικού κινδύνου που μπορεί να εκδηλωθεί στο σύνολο του τραπεζικού συστήματος και, κυρίως, της «προκυκλικής» μεγέθυνσης του εν λόγω κινδύνου σε βάθος χρόνου.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου