Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2014

"Ελληνικές Συνεταιριστικές Τράπεζες...Η αρχή του τέλους"

 Γενική Θεώρηση Συνεταιριστικών Τραπεζών

Η διεθνής θεωρία και η πρακτική επιβεβαιώνουν οπωσδήποτε τον ορισμό, σύμφωνα προς τον οποίο συνεταιρισμός είναι μια αυτόνομη ένωση προσώπων που συγκεντρώνουν τις δυνάμεις εκούσια για να ικανοποιήσουν όχι μόνο οικονομικές αλλά και κοινωνικές, καθώς και πολιτιστικές ανάγκες και επιδιώξεις τους, μέσω της επιχειρήσεως συλλογικής ιδιοκτησίας, όπου όμως η εξουσία ασκείται δημοκρατικά. Γι αυτό οι συνεταιρισμοί, τόσο οι αστικοί όσο και οι αγροτικοί, οφείλουν να έχουν ως θεμελιώδεις αξίες τους την ανάληψη ευθύνης αλλά και την υπευθυνότητα των μελών τους, την ισότητα, τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και τη δημοκρατία. Με άλλα λόγια, τα μέλη των συνεταιρισμών ασπάζονται και προσχωρούν σε μια ηθική, βασισμένη στην εντιμότητα, τη διαφάνεια, την κοινωνική υπευθυνότητα και την αλληλοβοήθεια.

"Θεωρίες και Μερισματική Πολιτική.....Πρόσθεση και Αφαίρεση, Πολλαπλασιασμός και Διαίρεση"

Οι επιχειρηματικές μονάδες αντιμετωπίζουν τη Μερισματική Πολιτική (Dividend Policy) ως ένα σημαντικό κομμάτι της χρηματοοικονομικής τους πολιτικής και όχι άδικα. Μια επιχείρηση παίρνει αποφάσεις  σχετικά με τη διαχείριση των κερδών της και αφορούν στον τύπο, στο μέγεθος και στο χρόνο των διανομών μερισμάτων που πραγματοποιεί στους κοινούς μετόχους. Συγκεκριμένα μια επιχείρηση καλείται να αποφασίσει στο αν θα διανείμει τα κέρδη της ως μέρισμα στους μετόχους της ή αν προβεί σε χρηματοδότηση επενδυτικών σχεδίων ή γενικά σε συνδυασμό των παραπάνω στρατηγικών.  Όλες οι παραπάνω αποφάσεις είναι αυτές που καθορίζουν τον βαθμό της εσωτερικής χρηματοδότησης μιας επιχείρησης.  Η Μερισματική πολιτική δίνει πληροφορίες στους μετόχους σχετικά με την πορεία της επιχείρησης αλλά και με τις επιδόσεις της.


Οι άγνωστες πτυχές του P.S.I. (Private Sector Involement) και ο ρόλος τους στο Ελληνικό Χρηματοπιστωτικό Σύστημα

Blackrock: Ένας μεγάλος και άγνωστος Κολλοσός.......

Η Blackrock, είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο εταιρεία διαχείρισης ενεργητικού, ιδρύθηκε το 1988 με έδρα της τη Νέα Υόρκη ως η κορυφαία πάροχος επενδυτικών και συμβουλευτικών λύσεων διαχείρισης κινδύνων.  Βασικό της αντικείμενο είναι η αξιολόγηση των επιπέδων των επισφαλειών των τεσσάρων (4) συστημικών τραπεζών της Ελλάδας. Όταν η Blackrock θα ολοκληρώσει τον έλεγχο των τραπεζών θα παραδώσει πόρισμα στην ΤτΕ βάσει την εκτιμώμενη κερδοφορία των πιστωτικών ιδρυμάτων. 

Εισαγωγή στη Βασιλεία ΙΙΙ

Το πλαίσιο κεφαλαιακής επάρκειας διαμορφώθηκε από την Επιτροπή της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία σταδιακά από το 1988. Το 1999 ξεκίνησε μια προσπάθεια, η οποία ολοκληρώθηκε το 2004, με στόχο τόσο την τροποποίηση επιμέρους διατάξεών του όσο και (κυρίως) την ενίσχυση του πλαισίου, προκειμένου να αντανακλά σε μεγαλύτερο βαθμό τις πρακτικές της αγοράς. Το νέο σύμφωνο για την κεφαλαιακή επάρκεια της Επιτροπής της Βασιλείας, ευρύτερα γνωστό ως Βασιλεία ΙΙ, εφαρμόζεται από τον Ιανουάριο 2007. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, το νέο πλαίσιο της Επιτροπής της Βασιλείας ενσωματώθηκε στο ευρωπαϊκό τραπεζικό δίκαιο με τις Οδηγίες 2006/48/ΕΚ σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων και 2006/49/ΕΚ για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων και στο ελληνικό δίκαιο με την έκδοση του ν. 3601/2007 και μεγάλου αριθμού Πράξεων Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.

Raroc - Risk Adjusted Return On Capital

Η μεθοδολογία RAROCαναπτύχθηκε περίπου στα τέλη της δεκαετίας του ’70 στη BankersTrust. Έως σήμερα μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ανέπτυξαν δικές τους μεθοδολογίες RAROC ή παρόμοιες μεθοδολογίες. Είναι ένα εργαλείο αξιολόγησης της απόδοσης επιτρέποντας τη Διοίκηση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων να αξιολογήσει τον συνδυασμό κίνδυνο με απόδοση (ο κίνδυνος και η απόδοση παραμένουν συνδεδεμένα), να βελτιώσει τις στρατηγικές της σε σχέση με τον κίνδυνο, να μετρήσουν τον κίνδυνο χαρτοφυλακίου, να διασφαλίσει όλες εκείνες τις δραστηριότητες της τράπεζας με τον ίδιο τρόπο μεθοδολογίας ανεξαρτήτου χρόνου και τόπου του πιστωτικού ιδρύματος αλλά και να προσδιορίσει hurdlerates σε όλο το πιστωτικό ίδρυμα.

“20 Χρόνια Χρηματοπιστωτικής Φαγούρας…” Τράπεζες - Τραπεζίτες –Τραπεζικοί, Βάρβαρη(οι) Πολιτική (οι), και πολλά ΓΙΑΤΙ (;)

Μετά το 1992 η ελληνική οικονομία επέστρεψε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης άνω του 2%. Ωστόσο, παρά την αύξηση του Α.Ε.Π., η οικονομία συνέχισε να παρουσιάζει σημαντικές αδυναμίες. Το βασικότερο πρόβλημα που αντιμετώπισε η ελληνική οικονομία την περίοδο αυτή ήταν η αδυναμία αντιμετώπισης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων που οδηγούσε και στην αύξηση του συνολικού χρέους του δημοσίου. Έτσι, με εξαίρεση το 1994 το ύψος του δημοσιονομικού ελλείμματος κυμαινόταν από 3,4% έως και 20,5% (το 1993). Αυτά τα επίπεδα ήταν πολύ μακριά του στόχου του 3% (Συνθήκη του Μάαστριχτ) και αναπόφευκτα οδήγησαν στην διόγκωση του δημοσίου χρέους από το 82,2% του Α.Ε.Π. που ήταν το 1991 στο 106,2% το 2000. Αντίθετα, στο πλαίσιο των προσπαθειών της χώρας να ενταχθεί στην Ο.Ν.Ε., σε αυτό το χρονικό διάστημα σημειώθηκε σημαντική πρόοδος στην αντιμετώπιση του πληθωρισμού. Αυτό το τελευταίο είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του πληθωρισμού από τα επίπεδα του 18,8 το 1991 στο μόλις 2,9 το 2000.